HomeCFitMamaCFitmama schrijft: Niet alleen rozengeur en maneschijn

CFitmama schrijft: Niet alleen rozengeur en maneschijn

-

Ik ben inmiddels bevallen van ons tweede zoontje. Wat een geluk om weer zo’n klein mannetje vast te houden, om alles nog eens mee te maken en dan weer totaal anders. Dit is een fantastisch gevoel, maar het kwam niet zonder uitdagingen. Zeker niet op het gebied van sport en beweging.

Mijn zwangerschap begon met een laag liggende placenta. Waardoor ik zoveel bloed verloor, dat ik dacht dat ik ons kindje verloor. Gelukkig was dit niet het geval en moest ik vooral tijdens het sporten letten op grote schokbewegingen en op drukverhoging. In praktijk betekende dat vooral niet meer rennen en springen en rustig aan met de gewichten. Een uitdaging tijdens CrossFit, maar zeker niet onmogelijk. Mijn coaches hebben mij hierin goed begeleid en ondersteund. Dat helpt natuurlijk enorm.

Na 20 weken lag de placenta weer op de goede plek en kon ik eindelijk onbezorgd genieten van de zwangerschap. Ik was optimistisch en voornemend om lekker door te blijven sporten tot vlak voor de bevalling. Ik ben behoorlijk ver gekomen, zelfs toen ik extra voorzichtig moest zijn met mijn bekken. Ik heb het sporten erop aangepast en ik kon evengoed nog genieten van een redelijke work-out. Ik merkte wel dat ik nu echt dikker en minder fit begon te worden, maar ik bleef in ieder geval in beweging.

Totdat…ik wakker werd van een raar geluid. Ik hoorde iets knetteren buiten. Ik stond midden in de nacht op, omdat ik het geluid niet kon plaatsen en ik toch niet in een diepe slaap kon komen. Toen ik het gordijn opendeed zag ik een grote vlam. Het duurde even voordat ik kon plaatsen wat dit was, maar voordat ik het wist stond mijn partner de brandweer te bellen en besefte ik dat onze schutting in de fik stond!

Vanaf dat moment begon ik te handelen en niet zozeer verstandig na te denken. Ik dacht totaal niet meer aan de zwangerschap en ik heb rennend onze buren gewaarschuwd. Alles kwam met een sisser af, behalve… mijn bekken. Ik kon niet meer bewegen. Mijn partner moest mij naar het toilet toe tillen en er ook weer vanaf halen. Ik was 39 weken zwanger en ik kon niet eens meer steunen op mijn benen. Ik heb gehuild en gescholden, hielp niks overigens, maar ik was zo bang voor de bevalling. Hoe kan je thuis bevallen als je niet meer op je benen kan steunen?

Gelukkig werd ik enorm liefdevol opgevangen door mijn man, met al het geduld van de wereld, mijn beste vriendin, die gelijk mijn spieren eromheen los heeft gemaakt, en door mijn verloskundige en bekkenfysiotherapeut die mij weer met vertrouwen naar de bevalling konden laten kijken. Ik had al weken voorweeën en ik verwachtte onze kleine man snel, maar gelukkig hield hij nog even vol en zakte de scherpste pijn. Met 40 weken en 4 dagen beviel ik van onze prachtige en gezonde zoon.

Inmiddels bijna 20 kg zwaarder en niet fit, vertel ik je volgende keer hoe ik het sporten weer heb opgepakt. Ik heb nog een lange weg te gaan.

CFitMama


Ben je zwanger? Lees dan ook eens het artikel “Hoe zwaar kan ik tillen tijdens de zwangerschap?


DELEN IS SPORTIEF

RECENTE ARTIKELEN

INTERESSANT VOOR JOU

ONTDEK MEER CROSSFIT PRODUCTEN